28-04-07

Kunst op straat - foto's

In Brussel ligt de kunst letterlijk op straat. Niets is door mij gemaakt. Ik ben enkel waarnemer.

 

Brussel april 2007 a

 

Het meisje heeft uitzicht op de stad.

 

Brussel april 2007 b

 

Manneke wordt volwassen.

 

Brussel april 2007 f

 

Dames.

 

Brussel april 2007 e

 

Het licht.

 

Brussel april 2007 y

 

De vergane jeugd.

 

Brussel april 2007 g

 

Naar boven.

 

Brussel april 2007 r

 

De liefde kent geen muren.

 

Brussel april 2007 z6

 

Lezen is gezond.

 

Brussel april 2007 o

 

Angst voor rood en zwart.

 

Brussel april 2007 p

 

Wijsheid.

 

Brussel april 2007 l

 

Raamwerk.

 

Brussel april 2007 t

 

Kanarie in de mijn.

 

Brussel april 2007 u

 

Personen.

 

Brussel april 2007 z3

 

Schoonheid is een facade.

 

Brussel april 2007 z5

 

Vroeger was alles beter.

 

Brussel april 2007 w

 

De vijand dat ben jij.

 

 

Brussel april 2007 q

 

Mooi lelijk.

 

Brussel april 2007 z

 

Straatbeeld.

 

Brussel april 2007 z8

 

Power to the people.

 

Brussel april 2007 v

 

Lijm plakt.

 

Brussel april 2007 d

 

Verandering.

 

Brussel april 2007 m

 

Kleurmuur.

 

Brussel april 2007 n

 

Deurbeleid.

 

Brussel april 2007 j

 

Eenheid.

 

Brussel april 2007 h

 

Dames.

 

Brussel april 2007 z7

 

Kunst ligt op straat.

22:37 Gepost door Whybrussels? in Kunst op straat | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kunst, straat, graffiti, kunst straat graffiti |  Facebook |

Visbar "Noordzee"

Sommige dingen moet je gedaan hebben om over Brussel te kunnen oordelen. Eén van die dingen is het eten van vis bij “Noordzee” of “Mer du Nord”. Op de hoek van de Sint-Katelijnestraat, tegenover Café Monk (Vlaamse kroeg) en een andere visbar (waar vreemd genoeg geen hond komt) zit deze in alle opzichte zeer goede visbar. In de eerste plaats is de omgeving geweldig. De Noordzee zit aan het Sint-Katelijneplein, waar een in mijn ogen mysterieus kerkje staat, de zwartgeblakerde gotische Sint-Katelijne kerk. Op het pleintje staan bankjes, waar nette madammen en heertjes zitten, maar ook dronken mannen met roodgeblakerde neuzen en gehavende kleren.

 

Brussel april 2007 x2

 

Aan de andere kant van de Sint-Katelijne straat zitten een aantal eettentjes en leuke terrasjes. Ook hier nette mensen en dronken mannen die samen langs elkaar heen eten en drinken. Vanaf het pleintje gezien links van de kerk zit weer een ander pleintje, de vroegere haven van Brussel, met in het midden een “vijver” met twee fonteinen en aan beide zijdes van dit water goede visrestaurants.

 

Brussel april 2007 x

 

Maar daar moet u deze keer allemaal niet zijn. Het gaat om Noordzee. Bij deze visbar kunt u tot een uur of zes hoog kwalitatieve vis eten, heerlijke scampis, escargotsoep, tonijn, visburgers, garnalenkroketten, altijd vergezeld van een lekkere witte wijn. Het is een erg leuk sfeertje. Zoals men in de kroeg aan de bar staat om drank te bestellen en vervolgens al hangend op te drinken, zo gaat het hier om wijn en vis, heerlijke vis. De mensen staan dicht op elkaar, maken een praatje in alle talen van de wereld met de speelse mensen achter de bar en met elkaar. De mensen achter de bar houden van een geintje, zijn veelal van Vlaamse oorsprong en hebben duidelijk lol in het gevarieerde en enthousiaste publiek. Vandaag staat er een grote groep padvinders, want zij hebben één of ander groot evenement in Brussel. De prijzen zijn niet echt laag (6 € voor een portie scampis), maar in een restaurant ben je veel meer kwijt. En het is vooral het charmante sfeertje dat mij steeds doet terugkomen. Een aanrader!

 

Brussel april 2007 x4

 

Brussel april 2007 x3

 

22-04-07

Kafka

In de zwarte Lievevrouwenstraat, ik vind donkere vrouwen aantrekkelijk, zit een kroeg die ik eveneens erg prettig vind: Kafka. Eigenlijk is er weinig bijzonders aan de kroeg, gewoon een klein kroegje, in een wat groezelige straat, tegenover een GB supermarkt, waartegen altijd een groepje ogenschijnlijk dakloze daklozen ligt te liggen. Het meubilair is gewoon, het publiek is op het eerste gezicht gewoon en de muziek is gewoon. Prima kroegje, niets aan de hand.

 

 

Wanneer je echter in je eentje aan de bar gaat zitten, en wat beter, onbeleefd, de mensen gaat bekijken, dan zul je zien dat het om in de regel interessante, ietwat alternatieve mensen gaat. De eigenaar is waarschijnlijk een goed voorbeeld. Hij is een Fransman, die vloeiend Vlaams spreekt, een ietwat verweerd gezicht heeft, maar die, zo blijkt uit de foto’s boven de bar, zeer fotogeniek is. Ook wanneer je met hem in gesprek raakt, zal dit gesprek waarschijnlijk, net als de vele mooie foto’s in deze kroeg, inspirerend zijn. In deze kroeg komt de neuroloog die tegelijkertijd filmscripten schrijft, de dichter, de eurocraat, de advocaat, de IT-er, de gewone man in de straat, want allemaal stralen ze uit de gewone man in de straat te zijn. Zo nu en dan wordt in deze kroeg serieus te diep in het glaasje gekeken, zowel door de eigenaar als door de klanten, wat tot wonderlijke taferelen kan leiden. Kafka zelf is nooit in deze kroeg geweest, maar iets zegt me dat de soms bizarre gesprekken die je in deze kroeg kan hebben, de grappige teksten op het herentoilet, de poëtische foto’s aan de muur en het veel drinken van Orval of Zinneke, Kafka hadden geïnspireerd tot misschien wel zijn grootste meesterwerk: de Kroeg.

20:01 Gepost door Whybrussels? in Kroegen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kafka, kroeg, brussel, foto s, kafka kroeg brussel foto s |  Facebook |

11-04-07

Hotel Metropole

1895, in het centrum van Brussel, aan het Brouckèreplein, wordt Hotel Metropole geopend, met een prachtige kroeg, daarachter een prachtige lobby en een eveneens prachtige bar.

 

Luxury Accommodation Brussels

 

 

Nu, meer dan 110 jaar later, staat dit hotel er nog steeds in volle glorie. Als je gasten hebt en je wilt ze meenemen naar een bijzonder plekje Brussel, terug in de tijd, dan is dit een aanrader. In de bar waan je je in de jaren 20 in een koloniaal hotel ergens in Afrika. In de kroeg zit je tussen de sjieke dametjes, met kapsels uit de jaren vijftig en word je bediend door voorname oudere obers in zwart-witte kleren, al dan niet met grote grijze snor. De muren en vooral ook het plafond zijn over de top jugendstil en de toiletten beneden hebben een gratis schoenpoetsapparaat.

 

Er is ook een restaurant waar politici nog al eens schijnen te eten, omdat je niet vanaf de straat naar binnen kan kijken. De bediening schijnt geweldig te zijn, de prijzen hoog (valt in de kroeg mee), maar het driegangenmenu betaalbaar. Buiten is een verwarmd terras dat je weer terugbrengt in de 21ste eeuw.

 

09-04-07

Afrikamuseum

Het Afrikamuseum in Tervuren sprak erg tot mijn verbeelding. Graag wilde ik meer leren over de wrede geschiedenis van de Belgen in Congo, zoals ik ook altijd geboeid ben geweest door de wreedheden die Nederland heeft begaan in onder andere Indonesië. De foto’s in de reisgidsen zien er prachtig uit. Het moet een prachtig gebouw zijn. De gidsen waarschuwen wel dat het museum van binnen tegen kan vallen.

 

Afrika museum februari 2007 x7

 

Op een mooie lentedag neem ik de tram naar dit museum. De foto’s blijken niet te hebben gelogen. Het is inderdaad een mooi koloniaal gebouw in een mooie omgeving. Buiten in de tuin staat een bizar standbeeld, met daarin alle clichébeelden die we van Afrika kennen.

 

De entree van het gebouw is erg majestueus, maar zodra de tentoonstelling begint gaat het al snel om opgezette dieren en potjes en pannetjes. Het ziet er allemaal leuk uit, maar het is niet wat ik hoopte te zien. De opgezette pelikanen, babyolifantjes, hyena’s en krokodillen passerend, ben ik op zoek naar Congo, naar de Belgen in Congo. 

 

Gelukkig is er ook een klein onderdeel van het museum dat hieraan aandacht besteedt. Minder informatie dan ik gehoopt had, maar toch erg interessant. Een beeld dat me bij blijft is een schilderij met de titel “La civilisation du Congo” waarop een blanke man iets in een boekje schrijft terwijl een zwarte man door andere zwarte mannen stokslagen krijgt. De Belgen kwamen daar de beschaving brengen. Slavernij, verkrachtingen en lijfstraffen, letterlijk en figuurlijk zwarte bladzijdes in de geschiedenis van veel van de Europese landen.

 

Ik had gehoopt meer te zien en te leren, maar ik vond het museum toch de moeite waard. Verwacht er niet teveel van. Uw kinderen zullen genieten van de opgezette olifant, giraf en de vele andere dieren en u zult genieten van het mooie gebouw, het mooie park en de kleine expositie over Congo. De moeite van het leuke tramreisje waard.

 

Afrika museum februari 2007 x8

 

 

 

Restaurant Kasbah

In de modieuze Dansaertstraat (nr. 20) zit een Marokkaans restaurant dat u zeker een keer moet bezoeken. Ik durf u te garanderen dat u prettig verrast wordt als u even naar binnen kijkt. Aan het plafond Marokkaanse lampjes in alle kleuren en maten, leuke lage tafeltjes en stoeltjes, aan de muren foto's van waarschijnlijk belangrijke Marokkanen. In alle opzichten ziet het er leuk uit. Ook zult u prettig worden verrast door de zeer vriendelijke ontvangst, uw jas wordt aangenomen, uw stoel wordt aangeschoven. Het eten is authentiek, is erg lekker en ziet er mooi uit. Het eten is betaalbaar en redelijk snel klaar. De muntthee is heerlijk. Ik besef dat dit wel een erg promopraatje is geworden. Veel mensen in Brussel weten echter dat dit praatje waar is. Gaan dus!

Le Roi des Belges

Op het leukste pleintje van Brussel, het Sint Goriks plein, zit een kroeg waar ik me vanaf het begin thuis voel. Le Roi des Belges. Dit pleintje en in het bijzonder deze kroeg hebben ervoor gezorgd dat ik in dit wijkje ben gaan wonen. Nu, in de lente, is het pleintje op z’n best. De terrasjes zitten vol, de mensen vieren de zon en ontkennen dat het eigenlijk nog een beetje koud is. Ik zit binnen aan de bar De Standaard te lezen en ik bekijk de mensen, vooral de mensen die hier werken.

 

Vreemd genoeg lijkt de toeristenkudde de Anspachlaan niet te willen oversteken, zodat het pleintje vooral bezocht wordt door Brusselaars. Het publiek van Le Roi des Belges is voornamelijk Franstalig, is hip, ietwat alternatief, tolerant, mooi en vriendelijk. Voor de mensen achter de bar geldt hetzelfde, alleen zijn ze nog hipper en nog alternatiever. Trots dragen ze hun tatoeages en piercings en laten de mannen hun broeken half op de kont hangen. Het is prachtig hoe deze hippe mensen van deze kroeg een goed geoliede machine maken. Vooral de mensen achter de bar zijn kunstenaars in het maken van muntthee, caipirinha’s, mochito’s. De Lait Russe is altijd perfect.

 

De kroeg heeft ook een niet-roken gedeelte, waar het minder sfeervol is, maar wel lekker fris ruikt. Verder heeft de kroeg een coctailbar. Als u nu in deze kroeg gaat kijken, vind u de kroeg mogelijk iets te strak en te gewoon, maar ik raad u aan hier een tijdje te gaan zitten, de mensen te bekijken, naar de muziek te luisteren en te genieten van het relaxte sfeertje. Hetzelfde geldt voor het pleintje, op het eerste gezicht misschien niet zo bijzonder, maar erg relaxt. Een aanrader.

 

Brussel 13 maart lentedag 2007 x6